Embedded Files
Het gebeurt niet vaak dat een kunstenaar zich zo vanzelfsprekend tussen figuratie en abstractie beweegt als Firmin Mees. In beide werelden roept hij sterke emoties op, gedragen door een uitgesproken en doordacht kleurgebruik.
Als ingenieur en architect, voormalig professor en vakgroepvoorzitter aan de UGent, is zijn werk diep geworteld in het ingenieurswezen. Soms zijn die invloeden duidelijk zichtbaar, soms lijkt zijn kunst zich er juist tegen af te zetten. Die spanning tussen structuur en vrijheid, techniek en verbeelding vormt een belangrijke onderstroom in zijn oeuvre.
De dialoog die de kunstenaar met zijn werk aangaat, verschilt onvermijdelijk van de dialoog die de kijker ermee voert. Bij het werk van Firmin leidt dat zelden tot controverse. Eenmaal voltooid, laat Mees zijn werk los en krijgt het een eigen leven. Wat rest, is de herinnering. Elke toeschouwer gaat er zijn eigen dialoog mee aan en geeft er persoonlijke betekenissen aan. Zijn verhalende kunst roept vragen en verwondering op en creëert zo ruimte voor een persoonlijke ontmoeting tussen kunstenaar en kijker.
Tentoongestelde Werken
BLIK VAN DE GEËNGAGEERDE JONGE VROUW
Het schilderij ademt door zijn contrasten. Dit portret is geen weergave van de werkelijkheid, maar een venster naar een innerlijke wereld. De blik van de vrouw reikt voorbij het kader, gericht op een onzichtbare horizon.Er ligt een melancholische rust in haar gelaat, een serene stilte die contrasteert met de storm van kleuren om haar heen.
Dit kunstwerk slaagt erin om een sterke visuele impact te genereren. De kracht ligt in de spanning tussen de zachte, academische schaduwtechniek in het gezicht en de rauwe, grafische platheid van de omringende kleurvlakken. Het werk balanceert knap op de grens tussen moderne posterkunst en traditionele portretschilderkunst.
SHOUTING
Shouting is geen afbeelding van een schreeuw alleen. Een naakt bovenlichaam zit gevangen tussen donker en licht, tussen binnen en buiten, tussen het zwijgen van de kamer en de explosie van een schreeuw. Maar wat wordt hier geroepen? Pijn, woede, verlangen? Of eenvoudigweg de wanhopige behoefte om gehoord te worden?
Het is een schilderij over de tegenstelling tussen wat binnenin woedt en wat de wereld uiteindelijk kan horen. Als toeschouwer staan wij aan de andere kant van die kreet; niet in staat om hem te beantwoorden, maar ook niet in staat om hem niet te horen. Het raam lijkt een uitweg te beloven, maar blijft gesloten en onbereikbaar.
SUBTIELE NAAKTHEID NA HET BADEN
Een lichaam wordt hier niet zozeer getoond maar onthuld. Het verschijnt aarzelend, kwetsbaar, zwijgend, ontdaan van alles behalve aanwezigheid. De lijnen lijken te zoeken naar wat zij durven vast te leggen. Schouders, armen, de zachte helling van een rug , alles blijft in beweging tussen scherpte en vervaging. De hand, opgeheven naar het hoofd, draagt een bijna achteloos gebaar in zich, maar juist daarin schuilt de intimiteit van het werk.
Subtiele naaktheid na het baden is geen afbeelding van een lichaam, maar een fluistering over kwetsbaarheid, afzondering en de korte, stille tijd tussen water en kledij. Het doek balanceert perfect tussen een grafische realiteit en een poëtische droom.
SUGGESTIEVE ABSTRACTIE
Met dit werk trekt de kunstenaar ons opnieuw in een universum binnen waar emotie de vorm dicteert. Het is een abstractie die niet afstandelijk is, maar juist diep subjectief. Het dwingt de toeschouwer om door de felle kleurvlakken heen te kijken en de melancholische, marmeren stilte van de ziel te ontmoeten.
Artistiek parcours
"Artist by accident"
“Hoewel kunst altijd deel heeft uitgemaakt van mijn leven, ben ik er zelf nooit toe gekomen ze te beoefenen…
Tot de dag dat mijn beroepsleven als architect en universitair docent ten einde liep; ik begon met mijn artistieke werk, min of meer als een toeval in de loop van mijn leven.
Ik prijs me gelukkig met deze late wending: ze gaf me volledige denkvrijheid en beschermde me tegen elke vorm van schoolse doctrine."
De kunstenaar aan het woord:
“Mijn visie op Kunst:
Over het begrip zijn al bibliotheken vol geschreven, maar ik ervaar het als volgt.
Ik maak voor mezelf onderscheid tussen het ontstaansproces enerzijds en het artistiek artefact als resultaat van dat proces anderzijds.
Het ontstaansproces is het moment (of tijdsspanne) waarbij ideeën, intuïtie, inzichten en cultuur via technische middelen tot een uniek resultaat leiden. Tijdens dat proces ontstaat er in alle vrijheid een één op één dialoog met de maker van het kunstwerk. Het werk is uniek en daardoor niet reproduceerbaar in zijn zelfde materialiteit. ‘Alles is al gedaan, maar nog niet door mij en niet nu (*)’. Het kunstwerk is een kristallisatie in zijn eigen tijd en context.
Van zodra het werk af is krijgt het een andere status. De kunstenaar laat het werk los. Andere aanschouwers gaan een (andere) dialoog met het werk aan, kennen er eigen betekenissen aan toe, voelen attractie, afstoting of onverschilligheid… en soms komen er mercantiele bewegingen tevoorschijn. In dat geval wordt het werk door de kunstenaar (bewust of onder druk) losgelaten en koestert hij alleen nog de herinnering. Het ding gaat zijn eigen weg… van huis weg, zoals een kind dat zijn weg zoekt… Dat afscheid gaat gepaard met aparte gevoelens."
(*) uitspraak van Alexander Devriendt, artistiek directeur van Ontroerend Goed
Firmin Mees is steeds bereikbaar via mail: firmin.mees@telenet.be
Meer dan 300 tekeningen en schilderijen zijn te zien op zijn Instagram: firminmees.
Page updated
Google Sites
Report abuse