Jacques Voncke 

In zijn schilderkunst gaat Jacques Voncke op zoek naar de onverwachte schoonheid van technische realisaties, vaak ontworpen door ingenieurs. Vanuit zijn achtergrond als architect is zijn gevoel voor perspectief, structuur en ruimte sterk aanwezig, vermits in de beginjaren de huidige 3D computermogelijkheden onbestaand waren. Zijn werk blijft daarbij geworteld in de werkelijkheid, maar geeft het technische en industriële een bijna poëtische dimensie.

Bijzonder treffend is zijn fascinatie voor schepen en scheepsbouw. Met een zekere nostalgie kijkt Voncke terug op een tijd waarin de Belgische scheepsbouw een symbool was van vakmanschap en industriële kracht. Wat ooit bedrijvigheid en vooruitgang uitstraalde, is vandaag vaak stilte en vergane glorie.

Zijn werken worden zo meer dan louter technische afbeeldingen. Ze zijn visuele herinneringen aan een industrieel verleden en tegelijk subtiele reflecties op de voortschrijdende de-industrialisatie van Europa. Het onheilspellend beeld van een tanker in de Bosphorus krijgt daarbij een bijna symbolische lading: een stille confrontatie tussen verleden, heden en een veranderende toekomst.

Tentoongestelde werken

VIGILANCE AT SEA 

Belgische marinepatrouilleschip  P902 ,de Pollux , actief om de "schaduwvloot" te controleren op onze Noordzee. 

PONTOS 

Belgisch zeer geavanceerd  en ingenieus ontworpen koelschip ,op de Boelwerf gebouwd in de jaren 60, voor transport van fruit vanaf Zuid Amerika naar Europa. Dank zij een bijzondere stroomlijn die het een snelheid kon geven tot zelfs 24kn (normaal = 15kn) was het in staat om in de korst mogelijke tijd fruit, gekoeld tot -24°C , over te brengen. Maar het was ook geschikt om op retourreizen nieuwe wagens te verschepen naar Noord Amerika.

Het is talloze malen door het Panama gevaren, hier onder the Bridge of the America's nabij de Stille Oceaan. De brug werd gebouwd door de Verenigde Staten, nadat ze eerst het kanaal hadden gegraven.

"in private collection"

TANKER IN PORT OF ANTWERP

De Belgische scheepsbouw, eens een kloppende slagader van onze wateren, is verworden tot een verstild monument. Deze Noorse tanker Stafjord werd gebouwd in Shangai China!

ZEEBRUGGE NU EN 100 JAAR GELEDEN 

Zicht op de oude, niet meer publiek toegankelijke oude havenmuur. Een vergeten pier die nu beschermd erfgoed is. Midden in het huidig veel ruimer modern havengebied.

Artistiek parcours

Van "Killer Career" naar "Slow art"

Jacques, ir-architect UGent 1971, startte zijn loopbaan in het buitenland als ontwerper bij de “Société Algérienne de Réalisations Techniques en d’Urbanisme” in Algiers, alwaar hij meerdere projecten leidde: een veeartsenijcentrum, theater, woningbouw en 2 bruggen over de rivier Tafna… Bij zijn terugkeer in België werkte hij als ontwerper en projectleider bij diverse studiebureau’s, zoals Mc. Kee, Tractebel, Technum. Realisaties waren er o.m. voor grote Vlaamse bedrijven zoals, Barco, Samsonite, Volvo, Atlas Copco, De Lijn, Fabrimetal, Flanders Expo, Electrabel, Domo en Alcatel. Deze laatste voor de eerste microchipsfabriek in Oudenaarde. 

Jacques was medeoprichter en CEO van het studiebureau Signum NV. Met het Architectenbureau J. Voncke bvba ontwierp hij vanaf 2000 meerdere stations voor de NMBS, waarmee hij een belangrijke prijs won: Antwerpen-Centraal  kreeg in 2011 de European Heritage Award. Zijn laatste project was het station van Gent St-Pieters, dat nog in afwerking is. Hij was laureaat in de architectuurwedstrijd voor het treinstation van Casablanca-Marokko.

Deze creatieve loopbaan, bij wijlen een "killer career" werd opgevolgd door een even creatieve kunstcarrière dat startte in de Vlaschaard in Gent. Jacques ontdekte er de vreugde van het aquarelleren in gezelschap van een begeesterend team dat hem toeliet hen af te beelden. Meteen een eerste les in goed  observeren en fouten vermijden… 

Eigenlijk wou Jacques Scheepsbouwingenieur worden. Als tienjarige was hij al aan het knutselen met bootjes. Aan de hand van oude scheepsbouwtekeningen maakte hij op zijn vijftiende uit een blok hout het model van de Mayflower een schip waarin een aantal Engelse kolonisten naar Amerika voer om daar een nieuw leven, vrij van religieuze vervolging, te beginnen 

Bij een tasje koffie vereeuwigde hij het op papier met pen en inkt. Een paar gemorste koffiedruppels gaven de zeeslag een extra onheilspellende sfeer. Het zou de basis worden voor zijn liefde voor aquarellen.

Zijn fascinatie voor schepen heeft hem nooit losgelaten. Niet alleen hun geschiedenis en hun ingenieuze evolutie bleven hem boeien, maar ook de wereld die eromheen leefde: de havens, de wereldhandel, het leven op zee en de onmetelijke natuur.  

Steeds opnieuw ging hij op zoek naar de tijdloze schoonheid die schuilt in zuiver technische realisaties, vaak meesterlijk ontworpen door ingenieurs.

Recente exposities

Van Eyck jaar Cultuurkapel Sint Vincent 2020

Kunsthall Gent 2025.

Kunstkatern Drongen 2023, 2024, 2025 , 2026.

Stadsbibliotheek Oostende  2024, 2025.

Vereniging Belgische Marine Schilders 2022, 2023, 2024 , 2025 Brussel.

Navy Days  2026- nationale marinebasis - Zeebrugge.

Boeken De Krook

• Temse na de Boelwerf  (Bart Van Moerkerke)

• Onkruid op een scheepswerf  (Karel Heirbaut)

• Het Panamakanaal (Christoher Ward)