Embedded Files
Wanneer een bouwkundig ingenieur niet alleen een passie heeft voor bijzondere realisaties, maar ook beeldend kunstenaar is, kan hij het moeilijk laten om die met potlood en penseel te vereeuwigen. Zeker wanneer zulke constructies in de vakterminologie treffend genoeg ook kunstwerken worden genoemd — zoals bruggen.
In het werk van Julien gaan lijn en landschap een dialoog met elkaar aan. Architecturale werkelijkheid wordt gevangen in de vluchtigheid van water, pigment en herinnering. Zo ontstaat een fragiele harmonie tussen wat de mens bouwt en wat tijd en natuur er langzaam omheen weven. Met zijn aquarellen beoogt hij dan ook meer dan louter een documentaire voorstelling van een bouwwerk, meer dan architecturale objecten alleen. De bouwwerken verschijnen helder en rationeel als menselijke ingrepen in een landschap dat zich nooit volledig laat ordenen.
Sommige van de afgebeelde constructies bestaan vandaag niet meer. De aquareltechniek versterkt dat gevoel van vergankelijkheid: niets wordt zwaar aangezet, vormen lossen hier en daar op in het papier en kleuren vloeien subtiel in elkaar over. Architectuur, doorgaans een toonbeeld van duurzaamheid, precisie en technische beheersing, wordt opgenomen in de kwetsbaarheid van licht en kleur.
Tentoongestelde werken
Tentoongestelde werken
VANDEPITTEBRUG
aquarel – 44 x 54 cm - 2025
Deze brug is gebouwd naar het ontwerp van Prof. Ir D. Vandepitte in de jaren 1950 bij de aanleg van de Ringvaart rond Gent. Het is een “in zichzelf verankerde hangbrug in spanbeton met uitwendige kabel”. Het is een kunstwerk met aanzienlijke afmetingen en waarmee de ontwerper internationale faam verwierf.
In 2014 heeft de Gemeenteraad van Merelbeke beslist om de brug officieel "Vandepittebrug" te noemen.
Een foto van de brug en van de vijzels voor het opduwen de pylonen waar de ontwerper bijstaat ter illustratie.
Een impressie in aquarel uit een picturale hoek is passend om aan die realisatie hulde te brengen.
BERGWIJKBRUG
aquarel – 44 x 54 cm - 2025
Bij het aanleggen van de Ringvaart (1950/1969) werden op het grondgebied van Melle en Merelbeke een aantal bruggen gebouwd voor Spoor-en Wegverkeer.
Specifiek voor de continuïteit van de Fraterstraat werd het ontwerp van Prof.ir. D. Vandepitte gerealiseerd in 1956.
Deze brug is een “In zichzelf verankerde hangbrug in spanbeton met uitwendige kabel”. Het was het prototype op bescheiden schaal van dit concept.
Als jong afgestudeerd burgerlijk ingenieur in 1956 had Julien het geluk toevallig bij de werf te komen op het ogenblik dat de kabellus rond het wegdek op spanning werd gebracht door het opvijzelen van de draagpylonen. Hij had de euvele moed zich te melden bij Prof. Vandepitte die de leiding had over de uitvoering en kreeg de toelating erbij te zijn, “op voorwaarde dat er niets op mijn kop zou vallen” aldus de woorden van de Prof.
Met enkele foto’s die Julien kon nemen ziet men het detail van deze constructie. Alles zoals de Prof. het voordien in de lessen had uitgelegd.
Dit is dan ook een van de redenen waarom Julien ietwat emotioneel verbonden is met deze mooie brug . Een technisch hoogstandje dat vervolg kreeg met de grotere bruggen nadien.
Op 04/01/2021 werd de Bergwijkbrug buiten dienst gesteld om reden van niet meer geschikt voor het modern weg- en scheepvaartverkeer.
Ook van de afbraak en van de bouw van de nieuwe brug was Julien getuige.
Dat hij na 65 jaar afscheid moest nemen liet hem niet onbewogen.
Julien schilderde in 2025 een aquarel als kunstige benadering, als herinnering en als dankbare bijdrage voor 150 jaar AIG.
Bruggen leggen die
rivieroevers verbinden…
Nabijheid scheppen.
L.J.
BOURGOYEN - OSSEMEERSEN
Aquarel - 44x54 cm - 2011
Het stedelijk natuurreservaat Bourgoyen-Ossemeersen met haar ongerepte natuur met weidse moerassen vormt een oase van rust voor natuurliefhebbers, vogelspotters en wandelaars.
Het wisselend uitzicht ervan is voor fotografen en schilders een bron van inspiratie en een uitdaging om met een kunstige benadering de beelden vast te leggen.
Deze aquarel is een impressie van een warme zomerdag aldaar in de een omgeving van het Valkenhuis.
MERELBEKE - OUDE SCHELDEARM
Aquarel - 44x54 cm - 2011
Het is rustig vertoeven aan de oude Scheldebocht.
Met deze aquarel roept Julien een nostalgisch verlangen naar het verleden op en laat hij de tijd even stil staan.
Wandeling bij avondstond.
Langs rustige dreven
met zomergroen gewelf.
Bladeren ritselend
als vlinders flapperend,
flitsend in de avondzon
gestreeld door koele wind.
Langs bloemrijke bermen.
Knotwilgen stokstijf en krom
van hoge ouderdom.
Schier lege vijver door rietkraag
omzoomd en overgroeid.
De dag lijkt zo vermoeid
Langs d’ Oude Schelde
waarop een meeuw nog drijft.
Zwarte kraaien krijsen
buitelend door mekaar
op zoek naar nachtverblijf.
Traag zinkt de rode zonneschijf.
-----------
J. Van Damme (juli 2023)
Artistiek Parcours
Artistiek Parcours
De artistieke weg van Julien Van Damme begon al in de vroege jeugd, met een sterke fascinatie voor tekenen en schilderen in waterverf. Ondanks de turbulente oorlogsjaren — waarin hij als twaalfjarige zijn eerste bewaarde houtskooltekeningen maakte van het Kasteel en de Kerk van Laarne — bleef de drang om te creëren aanwezig.
Kasteel van Laarne, houtskool, 1944
Kerk van Laarne, houtskool, 1944
Na humaniora en ingenieursstudies aan de RUG kwam de kunst tijdelijk op de achtergrond te staan. Toch vond hij in 1959 opnieuw aansluiting bij de schilderkunst met een eerste olieverfwerk, dat binnen de familie een bijzondere betekenis kreeg.
Eerste olieverfwerk, 1959
Vanaf de jaren 1970 groeide de artistieke praktijk opnieuw, via de Vrijetijdateliers in Merelbeke en later via een meer doorgedreven opleiding aan de Kunstacademie van Eeklo. Tekenen naar levend model, aquarel, olieverf en buitenstudies vormden de basis van een steeds rijper wordende beeldtaal.
Sinds 1995 is hij actief lid van Atelier 71 in Merelbeke, waar het regelmatige contact met andere kunstenaars en de mogelijkheid tot tentoonstellen — in Schelderode, Munte, Gent en Merelbeke — zijn werk verder verdiept. Een aanvullende opleiding aquarel bij Gilbert De Clercq in 2001 bracht nieuwe technieken en blijvende vriendschappen.
Doorheen dit lange traject blijft één constante zichtbaar: de stille, maar volgehouden toewijding aan tekenen en schilderen, gedragen door de steun van zijn vrouw Nicole, die deze artistieke weg steeds mogelijk maakte.
Page updated
Google Sites
Report abuse