Als textielingenieur heeft Joanna Bossier een sterke affiniteit met materialen, structuren en maakprocessen. Vanuit die achtergrond verkent ze verschillende disciplines, van keramiek en porselein tot schilderen en tekenen. Ook het verdwijnen van de textielindustrie vormt een belangrijk thema in haar werk.
Centraal staat de schoonheid van het eenvoudige: een vorm, een lijn, een materiaal of een subtiele kleur. Haar werk nodigt uit om stil te staan bij het alledaagse en de kleine dingen opnieuw te waarderen. Het is verhalend, met de mens en zijn relatie tot zijn omgeving en medemens als rode draad.
Tentoongestelde werken
VERSTRIKT (Ubi Es)
Dit keramische werk, verwijst naar de val van Icarus. Hij verdwijnt in het schuim van de zee, verstrikt in zijn eigen ambities, nadat hij te hoog en te dicht bij de zon heeft gevlogen.
HOE IK MIJ HERINNER
Haar porseleininstallaties verwijzen naar een toestand waarin de geest vrij kan ronddwalen: een moment van mijmeren, nadenken en reflecteren.
De compositie van dit werk in porselein verandert afhankelijk van de plaats en het moment waarop je het bekijkt. Daarmee laat het zien dat ook herinneringen voortdurend veranderen. Afhankelijk van hoe je naar het werk kijkt, worden herinneringen door andere herinneringen gedragen of juist verborgen. Soms ontbreken er stukken, net zoals er ook gaten kunnen vallen in ons geheugen.
DE TOVERBERG
Deze installatie verwijst naar het boek van Thomas Mann.
Het belicht het moment (Hoofdstuk 6, paragraaf "sneeuw") waarop het hoofdpersonage Hans Castorp, verdwaald in de bergen tijdens een sneeuwstorm, en na een bijna- dood ervaring, tot het volgende inzicht komt:
"Omwille van goedheid en liefde mag de mens de dood geen macht geven over zijn gedachten".
SPAGHETTI, MOSSELEN OF STOVERIJ?
"In mijn zoektocht naar het omgaan met wat mijn man overkomen is, heb ik schrijfoefeningen van hem bewerkt.
Deze oefeningen maken deel uit van zijn revalidatie. Een poging om zijn afasie te doorbreken en nieuwe verbindingen in de hersenen te leggen".
BREISELS VAN HERINNERINGEN
Herinneringen zijn meer dan alleen gedachten; ze zijn verankerd in het weefsel van ons lichaam, in ons zenuwstelsel, spieren en bindweefsel.
Dat verklaart waarom we soms zowel emotioneel als fysiek reageren op herinneringen.
De drie tekeningen maakte Joanna na de hersenbloeding van haar man, voor wie zij nu mantelzorger is.
Ze tonen de (soms wel chaotische) zoektocht naar hoe om te gaan met deze ingrijpende gebeurtenis.
Artistiek Parcours
Joanna is textielingenieur (1987) van opleiding, en volgde een teken- en schildersopleiding aan de academie in Gent. Naast haar job in de Westvlaamse textielnijverheid, werkte ze ook als tapijtontwerpster, waarbij haar ervaring composities en kleurstudies de rode draad vormen voor haar latere tekeningen, schilderijen en keramiek.
Na een zwaar verkeersongeval in 2011, met een lange herstelperiode, begon zij een keramiekopleiding. De derde dimensie en het sculpturale aspect trokken haar aan.
Ze ontdekte veel plezier in het werken met porselein. Met zijn zuiverheid, zijn broosheid en tegelijkertijd zijn sterkte, sluit dit materiaal aan bij wat haar boeit: de menselijke interactie en hoe die ons denken en onze herinneren beïnvloedt.
Momenteel is zij vooral mantelzorger voor haar man. De gevolgen van zijn hersenbloeding, hebben veel van haar geëist, maar waren tegelijk inspiratiebron om de artistieke draad terug op te pakken. "Ik probeer tijd te vinden om te tekenen; het geeft me troost."
Het helpt haar in het verwerkingsproces, samen met het moestuinieren en het xylofoon spelen in de "Propere Fanfare."
Boeken De Krook
De Toverberg (Thomas Mann)
De Kuur (Emily Kocken)
Beroerd: een openhartige getuigenis over een nieuw leven na een beroerte (Alain Grootaers)
Aan de slag met afasie (Lizet van Ewijk)