Als ingenieur word je geconfronteerd met een probleem, een gebeurtenis, een uitdaging of een technische evolutie. Dit vormt het vertrekpunt voor een denkproces waarin kennis, analyse en creativiteit samenkomen om tot een oplossing te komen.
Ook als kunstenaar word je geconfronteerd met iets dat je raakt: een beeld, een foto, een gebeurtenis of een persoonlijke ervaring die een indruk nalaat. Ook hier ontstaat een zelfde denkproces waarin observatie, verbeelding en creativiteit leiden tot een uiteindelijke creatie: een kunstwerk.
Hoewel het resultaat verschillend is, vertrekt zowel de ingenieur als de kunstenaar vanuit een prikkel die aanzet tot denken, onderzoeken en creëren.
Tentoongestelde werken
LOUVRE LENS MUSEUM
Tijdens mijn eerste bezoek aan dit museum was ik meteen onder de indruk van het indrukwekkende gebouw. Vooral de weerspiegeling van de omgeving in de aluminiumwanden trok mijn aandacht. Ik nam er verschillende foto’s van en gebruikte deze later als uitgangspunt voor een aantal kleine schilderontwerpen. Vanuit deze studies ontstond uiteindelijk het werk op een canvas van 50 × 70 cm, waarin ik mijn persoonlijke indrukken van het gebouw wilde weergeven.
De constructie, opgebouwd uit glas, staal en aluminium, werd ontworpen door de Japanse architecten Kazuyo Sejima en Ryue Nishizawa, die samen het architectenbureau SANAA in Tokio vormen. Het gebouw is een bijzonder voorbeeld van hedendaagse architectuur en bouwkunst.
Het museum werd gerealiseerd op een voormalige mijnsite en wordt omgeven door een park. Het werd plechtig geopend op 4 december 2012, niet toevallig op de feestdag van Sint-Barbara, de patroonheilige van onder anderen de mijnwerkers, de metaalindustrie en de ingenieurs.
ILLUSIE
Vertrekkend van een foto die ik in 2015 maakte in de Residenzgalerie im Nordoratorium in Salzburg, tijdens de tentoonstelling Die Kleider der Buhlschaft, wilde ik aanvankelijk een ode brengen aan de creativiteit van modeontwerpers en aan de textielindustrie. Die industrie is weliswaar gedeeltelijk verdwenen, maar speelt nog steeds een belangrijke rol in Vlaanderen. Ze produceert er prachtige, weelderige stoffen.
Tijdens het schilderproces evolueerde het werk echter in een meer poëtische en surrealistische richting. De oorspronkelijke inspiratie bleef aanwezig, maar werd aangevuld met een eigen verbeelding en een meer dromerige interpretatie.
100 JAAR BAUHAUS
Het Bauhaus, in 1919 opgericht in Weimar, Duitsland, groeide uit tot een van de meest invloedrijke kunst- en ontwerpbewegingen van de twintigste eeuw. De school bracht uiteenlopende disciplines, zoals architectuur, beeldhouwkunst en schilderkunst, samen in een vernieuwende zoektocht naar een synthese tussen kunst, het dagelijkse leven en technologie. Kunstenaars en ontwerpers werkten er samen aan nieuwe kunstwerken, gebruiksvoorwerpen, ontwerpen en architectuur. Ook Henry Van de Velde speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van deze beweging.
Het Bauhaus-ethos, waarin functionaliteit en doordacht ontwerp centraal staan, groeide uit tot een van de belangrijkste invloeden van de twintigste eeuw. Het gedachtegoed bleef bovendien niet beperkt tot Duitsland, maar vond wereldwijd weerklank. Functioneel ontwerp en moderne architectuur drukten hun stempel op een volledig tijdperk.
Ook in dit werk van Lucien is deze invloed duidelijk voelbaar. Niet alleen het kenmerkende kleurenpalet van het Bauhaus vindt hier zijn weerklank, maar vooral de geometrische, bijna meetkundige vormen die zo typerend zijn voor deze stroming. Door hun eenvoud en precisie krijgen deze vormen een nieuwe artistieke betekenis en worden ze onderdeel van Luciens eigen beeldtaal.
Artistiek parcours
Als werktuigkundig-elektrotechnisch ingenieur, afgestudeerd aan de UGent in 1964, bouwde Lucien een lange carrière uit in de energiesector, met name in elektriciteit en aardgas. Hij bekleedde er verschillende directie- en bestuursfuncties.
Vanaf 2009 begon hij aan een tweede loopbaan in de kunst. Aan de Kunstacademie van Hoboken volgde hij les bij kunstenaar Hans Bruyneel. Hij behaalde er de Prijs van de Academie en werd geselecteerd voor een tentoonstelling in het Zuiderpershuis met de beste eindejaarswerken van de vier Antwerpse kunstacademies.
Ook vandaag wordt zijn werk jaarlijks geselecteerd voor de tentoonstelling van de Kunstkring Maandagatelier in Aartselaar. Zijn olieverfschilderijen op canvas ontstaan vanuit eigen foto’s, die als inspiratiebron dienen. Zijn werk kenmerkt zich door frisse kleuren, een gedurfde en krachtige toets en een wisselende sfeer die soms mysterieus of zelfs abstract of surrealistisch aandoet.
Boeken De Krook:
Bauhaus (Jeannine Fiedler maar ook Frank Whitford)
Bauhaus 19-33 (Bauhaus archief)
Bauhaus 19-33 (Ulf Meyer)
Louvre-Lens: museumgids 2015 (Xavier Dectot)
Industriële archeologie in Vlaanderen: theorie en praktijk (Roland Baetens)